Hardlopers lopen kilometers, veel kilometers. De meesten lopen teveel kilometers. Om heel veel en heel lang te lopen daag je je spierapparaat uit, dat lijkt me evident. Door vaker en vaker te lopen, verkleint je recuperatiecyclus. Dat kan je ook nog volgen. En stilaan start je de volgende trainingen met spieren die nog niet optimaal gerecupereerd zijn van de vorige training. Voor een deel is dat het doel. Dat maakt je op termijn sterker en zal je sneller maken. Enkel is er een behoorlijke MAAR aan die strategie. Je spieren hebben maar een bepaald aanpassingsvermogen en dat dient geleidelijk opgebouwd. Dat kan je voor een deel hardlopend doen maar de schokimpact op die spieren zal zijn tol gaan eisen met stressfracturen, overbelasting, … tot gevolg. Veel veiliger is om op dat moment te kiezen om een pakket spierversterkende oefeningen toe te voegen. Er is veel minder, tot geen schokimpact op je spieren. Je kan dat volledig gecontroleerd doen en geleidelijk aan (dus gedoseerd) opbouwen. Dat heb je niet al lopend. Ben je onderweg voor een duurloop dan moet je evengoed terug. Een training stoppen is moeilijker dan.

Reeds zeer lang stimuleer ik mijn atleten om hun spieren te trainen los van het lopen. Met wisselend succes, maar ik blijf erop hammeren.

Coach