Gaan we Nafi Thiam echt naar de uitgang begeleiden?

Of hoe het geklungel van een federatie het dieperliggend probleem van België blootlegt. Een gedrocht dat moet overleven ontsproten in de geesten van politici en verkocht als het beste resultaat van een gewapende vrede.

Je zal er als atleet maar mee te maken krijgen. Moderne slaven die afhangen van regels en normen die zeer flexibel evolueren met de tijd. Onder de vlag van prestaties, verplichtingen schuilt afhankelijkheid van de grillen en overgeleverd zijn aan bij momenten willekeur.

Beeld u even in. Een atleet haalt de kwalificatienorm, hun halen dus de selectie. Hola wacht even. We hebben ook een contract dat je dient te tekenen om echt wel mee te kunnen. Dus eigenlijk haal je de selectie maar als je ook dat document tekent. En je hebt geen keuze. Tenzij wij als federatie lastig gaan doen en je eventueel kunnen thuislaten.

Zo’n systeem werk als iedereen braaf in de pas loopt en afhangt van de borrelhapjes die ze toegeworpen krijgen. Nooit zit daar een vette vis bij. Die komen meestal van anderen. En dan begint de miserie. Meestal hebben die anderen we iets meer middelen en helpen ze een atleet echt vooruit omdat hun aanpak binnen een breder kader van acties past ( lees gerust marketing).

Het conflict zit gewoon ingebakken in dat gedrocht Belgian Athletics. De manier waarop zij hengelen naar sponsorcontracten om geloofwaardig te zijn kan leuk klinken maar gaat voorbij aan de realiteit binnen de topsport. Kijk naar het voetbal, kijk naar het wielrennen. Zou overwogen worden om KVB, Romelu, Evenepoel of Van Aert thuis te laten. Really? Ik denk het niet. België ontploft en een regeringscrisis zou nakende zijn.

Atletiek heeft helaas geen echte helden, wel veel super goeie atleten maar wereldsterren hebben we er maar één. Juist, Nafi Thiam. En dat ligt moeilijk. Hoe ga je daarmee om? Gaan we een hele cultuur even aanpassen voor één atleet? Nog teveel postjes zijn verdeeld binnen die federatie. En alles draait vaak nog rond de eigen kerktoren. Met kennis van zaken handelen heeft dat niets te maken. Een atleet hoort te zwijgen en gewoon braaf mee te doen. En voor de meesten werkt dat uitstekend. Maar niet voor een wereldtopper met een palmares zoals Nafi Thiam. Of gaan we haar ondergraven zodat ze echt de uitgang gaat zoeken. Ik vermoed dat het velen goed zou uitkomen.

John Rooms

Anatomisch voetreflexoloog

Technisch Loopcoach