Tijdens mijn ochtendloop vandaag kreeg ik rare gedachten over onze paslengte en een goeie cadans. De mythe leeft dat 180 stappen per minuut ideaal is. Ontstaan door de accurate waarneming van een toptrainer tijdens een sessie op de piste van een aantal meer dan gewone hardlopers. De media heeft dat cijfer opgepikt, uitvergroot, tot norm geschapen en elke modale loper koopt een loophorloge dat zeker die cadans meet. Uiteraard speelt de industrie daarop in, wie eerst was weet ik niet, was het de vraag naar een cadansmeter door de hardloper of eerder het product om cadans te meten, in alle geval ik krijg regelmatig vragen over een goeie cadans etc. En daar denk ik dus over na tijdens mijn ochtendloop. Om vast te stellen dat cadans pas op het einde van een ketting van ontwikkeling zou mogen komen. Je moet eerst een voor jou goeie looptechniek ontwikkelen. Liefst door alle nuttige spieren te gebruiken. Door vanaf je eerste stappen te focussen op 180 stappen of zeg maar stapjes per minuut hou je vermoedelijk een aantal bewegingskettingen beperkt. Concreet denk ik hier aan het afstoten van het standbeen om de zweeffase in te zetten. Doe je dat met een been volledig in extensie waarbij kuiten, hamstrings en gluteus aangevuurd worden of blijft het eerder iets met een verkorte ( zittende) ketting? Dat vraag ik mij dus af.

Door je ketting verkort te houden ontwikkel je niet je optimale paslengte en ook al heb je een cadans van 180 zal je niet echt sneller worden als je een verkorte pas hebt om die cadans te bereiken. Ontwikkel daarom eerst je paslengte door te trainen op het aanvuren van de juiste spierkettingen en verhoog daarna het pasritme om te komen tot 180.

Dat is ook de De Kracht van Hardlopen, elke dag, elke training is een kans om opnieuw te werken aan de details, die te verbeteren om te komen tot een prettiger, mooier en vaak ook sneller geheel. En vergeet niet dat hardlopen bij momenten een metafoor is voor het dagelijks leven.

Mijn boek is te koop in de betere boekhandel en via academy.footrooms.be.