Auteur: John Rooms, fanatiek loopcoach, sportreflexoloog en motivator

In mijn loopacademie heb ik 2 soorten hardlopers.

1. Zij die langere tijd lid blijven
2. Zij die occasioneel aansluiten in de richting van een doel
   

En in beide groepen worden dezelfde fouten gemaakt. Loopcoaching focust daarop.

Te weinig constant (hoger) loopvolume.

Kilometers maken legt de fundering voor een gezond looplichaam. Sporadisch vrij snel het loopvolume opdrijven in de richting van een doel is vragen om problemen.

Te weinig snelheid

Een behoorlijk deel zijn oudere atleten. Die hebben er belang bij om snellere trainingen af te werken. De anaerobe treshold is daarbij van belang. Daarover schreef ik eerder een blog.

Te weinig echte easy runs

Easy is gewoon gezellig keuvelend hardlopen rondkijkend naar de omgeving. Een beetje LSD – achtig maar korter en minder belasting. Veel vaker ook. Het voordeel van die kilometers is dat je volume gewoon de hoogte ingaat zonder dat je in de problemen komt.

Te weinig kracht en techniek

Oefeningen doen. Bewust letten op houding. Krachttraining als blessurepreventie. Zijn aandachtspunten die zelden op nummer 1 staan bij hardlopers. Zowel bij toppers als bij pure beginners.

Te weinig zelfvertrouwen

Falen bestaat niet. Enkel leer je manieren hoe iets niet te doen. Op weg naar je succes. Dat overwinnen is vaak de moeilijkste van alle vijf.

Mijn rol is keer op keer hen te motiveren om vaker te lopen, oefeningen te doen en harder te trainen met maar één doel. Comfortabeler lopen aan een hogere snelheid. En dat is totaal iets anders dan sneller lopen bij een intervaltraining.

Vermoed je dat 1 of meerdere van die dingen ook bij jou spelen? Drop gerust je commentaar.