Een schok dat was het
Sinds kort loop ik met de Hoka Carbon X2. Geen recente schoen, hij stond al een tijdje in mijn kast, enkel heb ik vorige zomer (2022) mijn afwikkeling drastisch veranderd. Mijn afwikkeling (voet-) veranderen is iets wat ik vaker heb gedaan in mijn loopgeschiedenis. Enkel nu was het noodzakelijk om af te geraken van een vervelende achillespeesblessures en om mijn linker grote teen te ontlasten ( daar zit artrose op). Een verhaal van een zoektocht met vallen en opstaan.
Voor de eerste uitdaging kreeg ik hulp van Danny Abshire en Active Imprints uit Boulder. Via hen ontving ik twee paar loopschoenen die super licht zijn, dempender dan ik gewoon was, met een drop van 3 en 5 mm en waarin ze een inlegzool verwerken die de overdreven standpronatie ( wanneer je been in de standfase staat) waarvan ik last heb corrigeren. Mijn achilles werkte spontaan terug mee. Een eyeopener. Vanaf het eerste moment. Bangelijk gewoon. Lang was ik overtuigd dat barefoot schoenen mijn lichaam stimuleren om zelf met ongemakken van start te gaan. Tot op zekere hoogte klopt dat voor wat betreft looptechniek, cadans, houding, …. echter wanneer er chronische ongemakken ontstaan genre achillespeesirritatie of artrose, dan wordt het naar mijn gevoel een ander verhaal. Dat is een persoonlijke kijk natuurlijk. Dat inzicht was voor mij een schok. Maar leest u vooral even verder.
Stap 1 was gezet, mijn achilles werkte terug mee en ik kon terug normaal trainen. Echter ik botste vooral bij snellere tempotraining op het tweede obstakel, mijn linker grote teen. Nu kan ik wel wat ongemak hebben en let gewoon op het plezier dat bepaalde trainingen mij geven ( ik geniet oprecht van tempolopen) maar de pijn na een training was soms niet te harden.
Ik ben dan ook op zoek gegaan naar een vergelijkbaar type hardloopschoen dan de Imprints maar met een rocker. Dat hebben ze helaas niet. Daarvoor kan je enkel terecht bij loopschoenen die een behoorlijke middenzool hebben, die rocker moeten ze ergens kwijt. Als bijkomende voorwaarde echter wil ik dat de drop zo laag mogelijk blijft, rond de 5 mm of lager en een gewicht dat ook naar beneden kijkt en niet naar boven. In die zoektocht leg ik mijn oor te luisteren bij verschillende collega’s, lees behoorlijk wat en test nog meer. Om dan uiteindelijk te ontdekken dat de oplossing in mijn eigen kast lag. De Hoka Carbon X 2. Drop 5 mm. Late rocker. Met carbon waardoor de demping minder opvallend is en je eigenlijk een harder gevoel krijgt. Om eerlijk te zijn loop ik op een barefoot manier met die Hoka. Raar maar fair om het zo te stellen. Opnieuw kwam het inzicht met een schok.
Voor we nu allemaal beginnen juichen, laat het duidelijk zijn dat dit het resultaat van een persoonlijke zoektocht is waarbij zelfs mijn verleden met een hersentumor met behoorlijk wat lichamelijke onbalansen als gevolg, hun rol hebben gespeeld. Bovendien heb ik het gevoel met die carbon van Hoka niet met de andere types carbon die ik kon testen. Dus het is een verhaal van ontdekken, trail and error.
Stilaan is ook het besef gegroeid dat Hoka wel eens de nieuwe Asics kan zijn voor hardlopers. Daar leest u later vermoedelijk meer over.
coach
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.