En dan heb je eens een wereldvedette. #NafiThiam

We kennen in België ( vooral Vlaanderen) een weelde op het vlak van sporters. Van topsporters. Van elitesporters. Van sportkampioenen. En daar boven staat er dan nog eens een wereldvedette.

Er zijn brede schouders nodig om die weelde te dragen, naar waarde te schatten en te koesteren. België verkrampt altijd bij teveel grootsheid. Er zijn uitzonderingen. Maar die bevestigen louter de regel. We hebben die brede schouders niet. Nooit gehad.

We willen wel meedoen met de rest. Met veel geluk valt er dan een appel uit de boom, soms een paar maar wat Nafi voor elkaar kreeg al die jaren getuigt van doorzetting en kunnen vechten tegen de bierkaai. Haar boomgaard lag toevallig bij ons. Daar horen we dankbaar voor te zijn. Maar zelfs daar ontbreekt het ons aan. Liever verkrampen er een paar en gaan naar de details kijken om hun grote gelijk te halen. Dat heb je meestal als het echt begint te spannen en er geen geld is.

Regels zijn regels. Bullshit.

Ik doe geen uitspraak over de rest van de geschiedenis maar in de sport heerst er altijd een pikorde. Er zijn de goeie, de echt goeie en de knechten. Mondo Duplantis steekt er bovenuit en wordt door de rest van zijn collega’s op handen gedragen. Zij profiteren ook van de weelde die hij brengt. Toch? Zo werkt het niet bij ons. Regels zijn regels, gelden voor iedereen en als de centen nog eens op zijn gaan we helemaal moeilijk doen. Tja, oh dierbaar arm België.

Hoe moet het verder?

Veel kwaliteit hebben we. Die met de juiste insteek super kunnen worden. Helaas doen we dat nog altijd net. Recente verhalen in de pers ( Rosius, Couckuyt,…) zijn er genoeg.

Ik herinner me dat Kimeli zijn contract in 2022 verloor als topsporter omdat hij net niet voldeed dat jaar. Dat was hem op voorhand zelfs al medegedeeld. Van stress gesproken. Zie die ondertussen bezig.

Ik hoop oprecht dat Thiam hier toch vrede in vindt, voor zichzelf de juiste prioriteiten legt en hopelijk voor ons doet ze nog verder tot de Spelen in LA. Of dat voor België zal zijn? Zien we dan wel.

Wat de atletiekbond betreft? Tja, zet daar op alle niveau’s mensen die uit de (top-)sport komen. Met ballen aan hun lijf. En durf te investeren in een brede groep van atleten in de wijsheid dat van de 20 er één goud pakt. En begin niet op voorhand te toeteren over verwachtingen tenzij je echt weet waarover je praat.

Uw coach, reflexoloog en motivator.