Coconi is een Italiaanse professor die voor (loop-)duursporters een test ontwikkeld heeft waarbij je om de 200 meter je hartslag en snelheid meet en ook telkens op dat moment versnelt tot je niet meer sneller kan.

Een gemotiveerd maar onervaren loper doet dergelijke test als volgt:

• 200 meter à 8 à 9 K/u.
• 200 meter à 10K/u.
• 200 meter à 11K/u.
• 200 meter à 12 K/u.
• tot het niet meer sneller kan en dan loop je op dat tempo iets langer door.

Het leuke aan die test is dat je ziet dat snelheid en hartslag lineair naar omhoog gaan en dat er op een bepaald moment een verandering in dat patroon is. Je snelheid stijgt door maar je hartslag gaat niet meer echt naar omhoog. Dat punt wordt beschouwd als je anaerobe drempel.

De test ligt soms onder vuur maar eerlijk is eerlijk, hij is gewoon te goedkoop om door professionelen aangeraden te worden. Die hebben liever lactaattesten, wattagemeting, koolzuur prikken, etc. De resultaten liggen in de lijn van wat atleten echt kunnen, meestal is het iets hoger dan in een labo omdat je vrijer kan lopen en op een plek waarmee je vertrouwd bent.

Wat bovendien bijzonder is aan die manier van lopen ( gradueel versnellen) is het trainingseffect dat je krijgt. Zeer pittig. En fijn om te doen wegens haalbaar voor iedereen.

En sinds ik werk met coachbox is het zien van die drempel zeer eenvoudig, je moet zelfs tijdens de test niets meer noteren of roepen naar je coach, je klokje registreert, data wordt opgeslagen en in een globale grafiek weergegeven. Op dat punt is coachbox sterker dan trainingpeaks waar de grafieken afzonderlijk zijn en je ze dus op elkaar moet leggen.