Hardloopschoenen zijn sinds begin jaren 80 van vorige eeuw stilaan big business geworden. In mijn tweede boek Blessurevrij Lopen uitgegeven bij Lannoo ga ik daar dieper op in. Fabrikanten komen ( en gaan ook) met steeds weer nieuwe vondsten. De evolutie naar demping, ondersteuning, correctie, … lijkt niet te stoppen. Dat was in mijn beginjaren als hardloper wel anders. Dan had je één paar loopschoenen en één paar spikes en je deed je ding daarmee tot die versleten waren. Nu maakt de industrie ons hoofd zot met weer een nieuwe topschoen of de zoveelste exceptionele oplossing.

Persoonlijk juich ik dat toe, de overconsumptie en vervuiling even terzijde, zolang het ons hardlopers slimmer en sterker maakt. Helaas merk ik dat dit niet altijd het geval is.

Het maakt ons niet slimmer. Indien het dat wel zou doen dan weten we dat uiteindelijk het regelmatig lopen zelf en het aandacht hebben voor techniek ( onze running gate) de essentie zijn en dat onze nieuwste schoenen enkel als doel kunnen hebben om ons langer ( en sneller als je dat leuk vindt) te laten lopen op een fijne, comfortabele en liefst efficiënte manier. Helaas worden er krachten toegekend aan bepaalde loopmodellen die de waarheid geweld aandoen.

Het maakt ons niet sterker. We vertrouwen op die schoenen als een oplossing voor elk ongemak waar we als hardloper mee geconfronteerd worden. Hun doel moet zijn om ons altijd pijn- en ongemak vrij te laten lopen. En net in dat observeren van die pijnzones ligt de kracht. We ontdekken wat nodig is om ons lichaam te vormen zodat we die pijnen niet meer voelen. Spieren versterken, manier van bewegen veranderen, … zijn dan te volgen prikkels. Helaas kiezen we vaak voor loopschoenen die de pijnen maskeren waardoor we stilaan naar het beeld van dergelijke type schoenen lopen. En dat is vaak niet op de meest efficiënte manier. Maar wel op de meest pijnvrije. Uiteindelijk is in je zetel zitten ook pijnvrij. Denk ik dan.

En toch juich ik de verscheidenheid van de modellen toe. Omdat er evenveel andere ondergronden bijkomen. Want dat is het voor mij stilaan geworden. Een loopschoen is een ondergrond waarop je lichaam reageert, zacht, hard, stuwend, vertragend, en je zal je daar als hardloper aan aanpassen. Door regelmatig nieuwe modellen uit te proberen verander je dus van ondergrond en gaat je lichaam weer op een andere manier van start. Ontwikkelen van een optimale loopstijl blijft zo het belangrijkste en die schoenen zijn wat ze zijn. Een onderdeel om je van punt A naar punt B te laten lopen zonder meer.

En uiteindelijk maakt het niet uit welke ondergrond je op een bepaald moment leuk vindt, dat kan veel demping zijn, stuwend met carbon of gewoon barefoot. Of helemaal zonder schoenen. Uiteindelijk is het reageren op de ondergrond van je lijf wat het verschil zal maken.

Meer info? http://www.footrooms.be